Koper heet ‘n oetstekende corrosiebestandheid in druige umgevinge, mer ‘t is geneig um patina te vörme in umgevinge mit ‘n hoeg-vochtigheid of zwavel-bevattende gaas, wat resulteert in ‘n touwnaome in kontakbestandheid. ‘t Oppervlak vaan aluminium is geneig um ‘n dichte oxidefilm te vörme, wat in plaots daovaan wijere corrosie kin veurkómme. De weerstand vaan de oxidefilm (ongeveer 10−6Ω·cm2) is echter väöl hoeger es die vaan ‘t kopersubstraot (10−6Ω·cm2), en ‘t moot weure verbeterd door middel vaan tinplating, nikkelplating of anodische oxidatiebehandeling.
Wat de invlood vaan temperatuur op de elektrische geleidingsvermoge betröf, is de temperatuurweerstandscoëffisjent vaan koper (0,0043/ graod ) lieger es die vaan aluminium (0,0041/ graod ), mer de thermische oetbreijingscoëffisjent vaan aluminium (23,6×10−⁶/ graod ) is 1,4 keer dee vaan koper (1,0⁻⁶/ graod ). graad ). In scenario’s mit significante temperatuurschommelinge zien de thermische oetbreijing en sametrekking vaan aluminiumstange oetgesprokener, wat los kin veroorzake op de verbindingspunte. Dit kin were verminderd door structureel ontwerp (zoe wie ‘t behawwe vaan oetbreiingsgappe) of door flexibele aansjluitinge te gebruke.